ಶ್ರದ್ಧಾವಂತನಿಗಷ್ಟೇ ಪವಿತ್ರ ಜ್ಞಾನ ಲಭ್ಯ
ಶ್ರದ್ಧಾವಂತನಿಗಷ್ಟೇ ಪವಿತ್ರ ಜ್ಞಾನ ಲಭ್ಯ ‘ಜ್ಞಾನವೆಂಬ ದೋಣಿಯನ್ನೇರಿ ಪಾಪಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿಹೋಗು’ ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ತಿಳಿಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ಕೃಷ್ಣ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ; ‘ಜ್ಞಾನದಂತಹ ಪವಿತ್ರವಾದದ್ದು ಬೇರೊಂದಿಲ್ಲ, ಅದು ಕಾಲಾಂತರದಲ್ಲಿ
ಮಿಂಬರಹ
ಶ್ರದ್ಧಾವಂತನಿಗಷ್ಟೇ ಪವಿತ್ರ ಜ್ಞಾನ ಲಭ್ಯ
ಶ್ರದ್ಧಾವಂತನಿಗಷ್ಟೇ ಪವಿತ್ರ ಜ್ಞಾನ ಲಭ್ಯ ‘ಜ್ಞಾನವೆಂಬ ದೋಣಿಯನ್ನೇರಿ ಪಾಪಸಾಗರವನ್ನು ದಾಟಿಹೋಗು’ ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ತಿಳಿಹೇಳಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ಕೃಷ್ಣ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ; ‘ಜ್ಞಾನದಂತಹ ಪವಿತ್ರವಾದದ್ದು ಬೇರೊಂದಿಲ್ಲ, ಅದು ಕಾಲಾಂತರದಲ್ಲಿ
ನೀನಿರ ಬೇಕಾದ ಕ್ಷಣ
ನೀನಿರ ಬೇಕಾದ ಕ್ಷಣ ಸುಖ ದುಃಖದಲಿ ಸಮಭಾಗಿಯಾಗಿ ಸಪ್ತಪದಿ ತುಳಿದರೂ ಸಂಸಾರನೌಕೆಯಲಿ ಜೊತೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ ನನ್ನೆಲ್ಲ ಮೊದಲುಗಳು ನಿನಗೆ ಧಾರೆ ಎರೆದರೂ ಆ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರೀತಿಗೆ ನೀ ಅವಮಾನಿಸದೆ
ಮಿಂಬರಹ, ಲೇಖನಗಳು
ಸುಖೇ ದುಃಖೇ ಸಮೇಕೃತ್ವಾ…
ಸುಖೇ ದುಃಖೇ ಸಮೇಕೃತ್ವಾ… ಭಗವದ್ಗೀತೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನ ಒಂದು ಉಕ್ತಿಯಿದೆ.. “ಸುಖೇ ದುಃಖೇ ಸಮೇಕೃತ್ವಾ…” ಎಂದು. ಅದರರ್ಥ, ಜೀವನದಲ್ಲಿ ಸುಖ ದುಃಖ ಗಳು ಬರುತ್ತಿರುತ್ತವೆ. ಅವಾವವೂ ಸ್ಥಾಯಿಯಲ್ಲ. ಯಾವಾಗಲೂ
ಮುಕ್ತ…ಮುಕ್ತ..
ಮುಕ್ತ…ಮುಕ್ತ.. ಮೊದಮೊದಲು, ನನ್ನದು ಜಿದ್ದಿನ ಸ್ವಭಾವವಿತ್ತು.. ಯಾವುದನ್ನೂ ಸುಲಭಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬಾರದೆಂಬ ಹಟವಿತ್ತು… ಹಾಗೆ ಮಾಡುವದು ನನಗೂ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.. ಅಲ್ಲದೇ ಸಾಕಷ್ಟು ನೋವು ತಿನ್ನುವದೂ ಇತ್ತು… ‘ಆದರೂ ನನ್ನ
ಕವನ, ಮಿಂಬರಹ
ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ
ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಮನುಷ್ಯ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದನಂದು ಜೀವನ ಅನುಭವದ ಸವಿ ಸವೆಯಲೇಂದು ಬಂದವರೆಲ್ಲ ಹೋಗಬೇಕು ಒಲವತುಂಬಿ ಕೊಂಡು ಜಂಜಾಟ ಸೆಣಸಾಟ ಸಿರಿತನ ಬಡತನ ಎಲ್ಲ ಇಹುದು ಅದಕೂ ಮಿಗಿಲು
ಶಾಂತಿ ಎಲ್ಲಿದೆ..?
ಶಾಂತಿ ಎಲ್ಲಿದೆ..? ಮನಸೊಂದು ಗೊಂದಲದ ಗೂಡು. ಇಲ್ಲಿ ಹಳೆಯ ನೆನಪುಗಳು ಮಧುರ ಅನುಭೂತಿ ಒದಗಿಸಿದರೆ, ಕೆಲವು ನೋವು ನೀಡುತ್ತವೆ. ನಿನ್ನೆಯ ಜಗಳ, ಮೊನ್ನೆಯ ವಿರಸ.. ಇವು ಮನಸಿನ
ಮಿಠಾಯಿ ಗೊಂಬೆ….!
ಮಿಠಾಯಿ ಗೊಂಬೆ….! ಚಾಕೋಲೇಟ್, ಕುರುಕುರೆ, ಲೇಸ್ ಗಾಲ ಅಬ್ಬರದಲ್ಲಿ ಹಿಂದೆ ಶಾಲೆ, ಸಂತೆಗಳ ಬಳಿ ಕಾಣಸಿಗುತ್ತಿದ್ದ ಮಿಠಾಯಿ ಗೊಂಬೆ. ನೇಪಥ್ಯಕ್ಕೆ ಸರಿದಿದೆ. ಗೊಂಬೆಗೆ ಅಳವಡಿಸಿದ ಕೋಲಿನ ವಿಶೇಷ
ಮಿಂಬರಹ, ಲೇಖನಗಳು
“ಏಕ ಲಡಕೀಕೊ ದೇಖಾ ತೊ ಐಸಾ ಲಗಾ”…
“ಏಕ ಲಡಕೀಕೊ ದೇಖಾ ತೊ ಐಸಾ ಲಗಾ”… ಯಾಕೋ ಬರೆಯುವದು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ನಿಧಾನವಾಗುತ್ತಿದೆ.ನನಗೇನೂ ಅದರಿಂದ ಅಸಮಾಧಾನವಿಲ್ಲ…ಅದೊಂದು ಮೂಡು ಅಷ್ಟೇ..ಬರೆಯುವದಕ್ಕಿಂತ ಓದುವದು, ಉಳಿದವರ ಲೇಖನಗಳನ್ನು ನೋಡುವದು,ಕಾಲಹರಣ ಅನ್ನಿ
ಪಾಪವನ್ನೂ ಕರ್ಮಪ್ರಸಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಅಳಿಸುವ ಅರಿವು
ಪಾಪವನ್ನೂ ಕರ್ಮಪ್ರಸಕ್ತಿಯನ್ನೂ ಅಳಿಸುವ ಅರಿವು ‘‘ಯಾವ ಜ್ಞಾನ ಪಡೆಯುವುದರಿಂದ ಮೋಹವನ್ನು ನೀಗುವೆಯೋ ಹಾಗೂ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನ್ನೊಳಗೂ ನನ್ನೊಳಗೂ (ಪಿಂಡಾಡದೊಳಗೂ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದೊಳಗೂ) ನೋಡಲು ಸಮರ್ಥನಾಗುವೆಯೋ ಅಂತಹ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದುಕೊ’’