ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಮಗುವು ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆಯಬೇಕು. ಶಿಕ್ಷಣ ಪಡೆಯುವ ಹಕ್ಕು ಮಕ್ಕಳಿಗಿದೆ. ಆದರೆ ಆರ್ಥಿಕ ಪರಿಸ್ಥಿತಿಯಿಂದಾಗಿ ಮಕ್ಕಳು ಶಿಕ್ಷಣದಿಂದ ವಂಚಿತರಾಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಶಿಕ್ಷಣ ನೀಡುವುದೇ ಶಿಕ್ಷಕರ ಕರ್ತವ್ಯವಾಗಿರಬೇಕು. ಹಾಗಾಗಿ […]
ಅಮೆರಿಕನ್ನರಿಗೆ ತಮ್ಮ ದೇಶ ಕುರಿತು ಅಪಾರ ಜಂಬವಿದೆ. ಕೆಲವು ವಿಚಾರಗಳಲ್ಲಿ ಒಣ ಜಂಬವೂ ಇದೆ. ಅನೇಕ ದಶಕಗಳ ಹಿಂದೆ ಓದಿದ ಒಂದು ಪ್ರಸಂಗವನ್ನು ಉಲ್ಲೇಖಿಸುವೆ. ಸ್ವೀಡನ್ನಿನ ಬಸ್
ಔರಾದ್:ತಾಲ್ಲೂಕಿನ ವಡಗಾಂವ್ ಗ್ರಾಮದ ಬಡ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿಯೊಬ್ಬ ಚಿತ್ರಕಲೆಯಲ್ಲಿ ವಿಭಾಗ ಮತ್ತು ರಾಜ್ಯಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕಲೆ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಪಿಯುಸಿ ಪ್ರಥಮ ವರ್ಷದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ವಿರೇಶ ಮಷ್ಣಪ್ಪ ಸಗರ ವೈವಿದ್ಯಮಯ
ನಾಗರಿಕತೆ ಬೆಳೆದಂತೆ ಸಂವಹನಕ್ಕಾಗಿ ಭಾಷೆ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಹೋಯಿತು. ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಿಕರು ಸನ್ನೆಗಳ ಮೂಲಕ ಸಂವಹನ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಸುಮಾರು 10 ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಭಾಷೆಯೆಂಬುದು ಮನುಷ್ಯನ ಬದುಕನ್ನು
ವಿದುಷಿ ಗಿರಿಜಾ ದೇವಿ ಅವರು ಭಾರತೀಯ ಶಾಸ್ತ್ರೀಯ ಸಂಗೀತ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಖ್ಯಾತಿ ಪಡೆದವರು. ಅವರು ಹಾಡುತ್ತಿದ್ದುದು ಬನಾರಸ್ ಘರಾಣಾ ಶೈಲಿಯಲ್ಲಿ. ಖಯಾಲ್, ಠುಮ್ರಿ, ದಾದ್ರಾ ಸೇರಿದಂತೆ ಹಲವು
ವಿಭಾ ಮತ್ತು ಪ್ರಣವ್ ಇಬ್ಬರೂ ಗಲಾಟೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ಅವರಿಬ್ಬರ ಅಮ್ಮ ಮಾತ್ರ ಯಾವುದಕ್ಕೂ ಕಿವಿಗೊಡದೆ ಸುಮ್ಮನೆ, ಅವರಿಬ್ಬರ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಪ್ಯಾಕ್ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು. ವಿಭಾ ಹಿರಿಯವಳು, ಪ್ರಣವ್ ಈಕೆಯ
ಏಳನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ, ಮಹಮದ್ ಪೈಗಂಬರರ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳಾದ ಹಸನ್– ಹುಸೇನ್ ಹಾಗೂ ಅವರ ಸಂಗಡಿಗರು ಯಜೀದನೆಂಬುವವನ ವಿರುದ್ಧ, ಕರ್ಬಲಾ ಮೈದಾನದಲ್ಲಿ ಲಡಾಯಿ ಮಾಡುತ್ತ ಜೀವಬಿಟ್ಟರು. ಇದರ ಶೋಕಾಚರಣೆಯ ಭಾಗವಾಗಿ
ಪ್ರಪಂಚದ ಮಹಾನ್ ಬರಹಗಾರರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನಾದ ಲಿಯೋ ಟಾಲ್ಸ್ಟಾಯ್ ಬರೆದ ‘War and Peace’ (ಯುದ್ಧ ಮತ್ತು ಶಾಂತಿ) ಕಾದಂಬರಿಯು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ಭಾರತದಲ್ಲಿ – ಅದೂ ಸಾಮಾಜಿಕ ತಾಣಗಳಲ್ಲಿ
ಒಂದು ಕೊಲಾಜ್ ಪುಟ್ಟನು ಗೀಚಿದ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲಿನ ನದಿಯ ಚಿತ್ರಕೆ ಇರುವೆಗಳು ಸೇತುವೆ ಕಟ್ಟುತಿವೆ.ಯೋಧನ ಹಸಿರು ಎಲೆ ಬಳ್ಳಿಯ ಮಿಲಿಟರೀ ಯೂನಿಫಾರ್ಮಿನ ಮೇಲೆ ಇದ್ದಕ್ಕಿದ್ದಂತೆ ಗುಲಾಬಿಯೊಂದು ಅರಳಿ
ಬೆಂಗಳೂರಿನಂತಹ ನಾಗಾಲೋಟದ ನಗರದಲ್ಲಿ, ಆಧುನಿಕತೆಯ ಜೊತೆಗೆ ತನ್ನದೇ ಆದ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಅನನ್ಯತೆಯೂ ಬೇರೂರುತ್ತಿರುವುದು ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಸಲ್ಲಕ್ಷಣ. ಕಲೆ-ಕಲಾವಿದರಿಗೆ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹದ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ, ಕಲೆಯನ್ನು ಕಲಿತು ಕರಗತ ಮಾಡುವ ಹಂಬಲದ