ಕವನ

(ರಸನ=ನಾಲಗೆ) ಸಾರ ಸಂಸಾರದಾ ಸವಿದಿರುವೆ ಮೋದದಿ ಸಾಸಿರವು ಸಾರವು ಹಲವಿಹವು ರಸನವು ಮನಕುಂಟು ರಸನ ತ್ವಚೆಗುಂಟು ರಸನ ಕಿವಿಗುಂಟು ರಸನ ನಾಸಿಕಕು ರಸನ ಕಣ್ಗಳಿಗೂ ಇಹುದು ಮತ್ತೊಂದು […]

ರಜೆಯೆನಗೆ ರಜೆಯೆನಗೆ ರಜೆಯ ನಗೆ ಹೊಮ್ಮಿದೆ ಹೇಗೆ ಉರುಳಿತೊ ಗಂಟೆ ರಜೆ ಮುಗಿದುಹೋಗಿದೆ ಕೇಶ ತೀಡುವುದಿತ್ತು ಬಣ್ಣ ನೀಡುವುದಿತ್ತು ಅಂಗಡಿಗೆ ಹೋಗಲು ಬೇಸರವು ಬಂದಿತ್ತು ಹೇಗೊ ಸಾವರಿಸಿ

ನನ್ನ ಮಡದಿಯ ಕಿವಿಯು ಎನಗಾಗಿ ತೆರೆದಿಹುದು ಉಸುರುವೆನು ನಾ ಎಲ್ಲ ಉದ್ವೇಗವನ್ನು ಹೋಗಲೀ ಬಿಡು ಎಂಬ ಒಮ್ಮಾತಿನಲ್ಲೇ ಕಳೆದಿಡುವಳವಳೆಲ್ಲ ಬೇಗುದಿಯನು ಭುಜತಟ್ಟಿ ಕರಪಿಡಿದು ರಪ್ಪೆಯಲುಗಿನಲೇ ಬೇಸರವ ಹೊರಗೆಳೆದು

ಬೋರು – ನೀರು ಊರು ಹೊರಗೊಂದು ಬೋರು ಅದರಲ್ಲಿ ಸಿಹಿ ನೀರು ಊರು ಒಳಗೆ ಹಲವು ಬೋರು ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲ ನೀರು —- ರಘೋತ್ತಮ್ ಕೊಪ್ಪರ್

ಮಾಯೆ  ಮನುಜನೆ ಮಾಯೆಯ ಭಯವಿರಲಿ ಅಂತರಗದಲ್ಲದು ಅವರಿಸದಿರಲಿ ಮಾಯೆಯ ಬೆಂಬತ್ತಿದ ಮನುಜಗೆ ಮಾಯಾ ಜಾಲವದು ಸುತ್ತುವುದು ಮನುಜ ಬುದ್ಧಿಯ ಬದಿಗೊತ್ತುವುದು ಚಿತ್ತವ ಜಾಲಾಡುವುದೀ ಮಾಯೆ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡದೆ

ಸಿಕ್ಕು ಕೇಳಲು ಶಬ್ದವೋ ಶಬ್ದ ನೋಡಲು ಮಾತ್ರ ಎಲ್ಲಾ ಸ್ತಬ್ದ ಇದೇನಿದು ಮ್ಯಾಜಿಕ್ಕು ಅದು ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಟ್ರಾಫ಼ಿಕ್ಕು! ——————————————

I stand here on the road And look back and watch The path I have walked I see the shining

ಲೋಕ ವ್ಯಾಪಾರಕು ಎನಗು ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ ಸುರಿದು ಮುಳುಗಿಸುವಂಥ ಛಲವೇನು ಎನಗಿಲ್ಲ ಹರಿಯುತಿದ್ದೆ ಹಿಂಗುತಿದ್ದೆ ಸೇರುತಿದ್ದೆ ನೆದೊಡಲ ಹಿಡಿದು ನಿಲಿಸುವರಿಲ್ಲ ಗಿಡಮರಗಳುಳಿದಿಲ್ಲ ಹರಿದೆಂದಿನಂತಾನು ಸೇರೆ ಸಾಗರವನ್ನು ರವಿ ಸೆಳೆದು

ಪ್ರೇಮದಾಳವ ಹೇಗೆ ತಿಳಿಸಲಿನಾ ನಿನಗೆ ಪ್ರಿಯೆ ಸೌಂದರ್ಯವ ವರ್ಣಿಸಲೆ? ನೀ ತಿಳಿಯದುದದೇನಿದೆ ಗುಣವ ಹೊಗಳಲೆ? ನಿನ್ನ ಹೋಲಿಸಲದಾವುದಿದೆ ನಿನ್ನ ನುಡಿಗಳೋ ನನ್ನ ಮಾತನ್ನೇ ಮರೆಸಿದೆ ನಗುವು ನಿನ್ನ

ಸತ್ಯದ ಬಾನಲಿ ಹಾರುವ ಬನ್ನಿ ಒಂದೇಗೂಡಿನ ಹಕ್ಕಿಗಳೇ ಪ್ರೀತಿಯ ರೆಕ್ಕೆ ಬಡಿಯುತ ಬನ್ನಿ ಪ್ರೇಮಾನಂದವ ಹರಡುತಲಿ ದಾರಿತೊರಲು ಗುರುತಾ ಬರುವ ತೇಜ ಸೂರ್ಯನಾ ರೂಪದಲಿ ಮಾಯಾ ಮೋಹದ