ಬದುಕಿಗೆ ಭಗವದ್ಗೀತೆ – ತ್ರಿಗುಣಗಳನ್ನೂ ಮೆಟ್ಟಿ ಮೇಲೇಳು ಪಾರ್ಥ ವೇದವು ಭೋಗ-ಯೋಗಗಳೆರಡಕ್ಕೂ ಧರ್ಮದ ಹಾದಿಯನ್ನು ತೋರಿಕೊಡುತ್ತದೆ. ಆದರೆ, ಯೋಗದ ನೆಲೆಗೇರದೆ, ವೇದಕರ್ಮವನ್ನು ಕೇವಲ ಭೋಗಪ್ರಾಪ್ತಿಗಾಗಿ ಬಳಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ, ಅಷ್ಟಕ್ಕೇ

ಆಸ್ತಿಕ – ನಾಸ್ತಿಕ ದೇವರಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬ ನಂಬಿಕೆ, ವಿಶ್ವಾಸ, ಭಕ್ತಿ ಇರುವವರನ್ನು ಆಸ್ತಿಕರು ಎಂದು, ದೇವರು ಇಲ್ಲ, ಅದು ಬರೀ ಮನುಷ್ಯನ ಕಲ್ಪನೆ, ಎಲ್ಲವೂ ಯಾವುದೋ ಒಂದು

ಬದುಕಿಗೆ ಭಗವದ್ಗೀತೆ – ವೇದಜ್ಞತ್ವದ ಹಾದಿ ವೇದವನ್ನು ಸುಮ್ಮನೆ ಭಾಗಶಃ ಪಠಣ, ಮನನ ಸಂಶೋಧನ ಮಾಡುವವರೆಲ್ಲ, ಪರಿಪೂರ್ಣಾರ್ಥದಲ್ಲಿ ’ವೇದಜ್ಞ’ರೆನಿಸಲಾರರು. ವೇದಸಾಹಿತ್ಯದ ಅರ್ಥವನ್ನು ಗ್ರಹಿಸಲು ಸಂಸ್ಕೃತ ಹಾಗೂ ವೇದಾಂಗಗಳ

ಬದುಕಿಗೆ ಭಗವದ್ಗೀತೆ – ಯಾರೆಲ್ಲ ವೇದವಾದರತರೆನಿಸಿಯಾರು? ವೇದ-’ಜ್ಞ’ರು ಬೇರೆ, ವೇದ-’ವಾದರತ’ರು ಬೇರೆ. ಎಲ್ಲರೂ ‘ಶುದ್ಧಜ್ಞಾನ’ಕ್ಕಾಗಿಯೇ ವೇದವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸುತ್ತಾರೆ ಎನ್ನಲಾಗದು. ವಿದ್ಯಾ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ವೇದವೇದಾಂತಗಳನ್ನು ವೇದಾಂಗಗಳನ್ನೂ ಕ್ರಮಯುತವಾಗಿ ಗಂಭೀರವಾಗಿ