ಆವೇಗ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗದಿರಲಿ…!
ಆವೇಗ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗದಿರಲಿ…! ತರಗತಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಲು ಇನ್ನೂ ಕೊಂಚ ಸಮಯವಿತ್ತು. ಮಕ್ಕಳ ನೋಟ್ಸ್ ತಿದ್ದುತ್ತಾ ಸ್ಟಾಫ್ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಶಿಕ್ಷಕಿಯ ಗಮನ ತಟ್ಟನೆ ಸೆಳೆದದ್ದು, ಶಾಲೆಯ ಮುಂದಿನ […]
ಆವೇಗ ಕೊಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಹೋಗದಿರಲಿ…! ತರಗತಿ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗಲು ಇನ್ನೂ ಕೊಂಚ ಸಮಯವಿತ್ತು. ಮಕ್ಕಳ ನೋಟ್ಸ್ ತಿದ್ದುತ್ತಾ ಸ್ಟಾಫ್ ರೂಮಿನಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಶಿಕ್ಷಕಿಯ ಗಮನ ತಟ್ಟನೆ ಸೆಳೆದದ್ದು, ಶಾಲೆಯ ಮುಂದಿನ […]
ತೊರೆದು ಜೀವಿಸಬಹುದೇ…!? ಪ್ರಿಯ ಹಂದಿಗೋಡು ವೆಂಕಟಗಿರಿ ಭಟ್ಟರಿಗೆ, ನೀವಿಲ್ಲದ ಈ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೂ ನೋವಿನ ನರಳಿಕೆಯೊಂದು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಿದೆಯೆಂದಾಗ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರಭಾವಲಯ ನನ್ನೊಳಗನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿ ವಿಸ್ತರಿಸಿದ ಪರಿಗೆ ವಿಸ್ಮಯಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.
ಬಾವಿಕಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣಿನ ಬಿಂದಿಗೆ…! ಆತನಲ್ಲಿ ಆಸೆ ಏನೋ ದಂಡಿಯಾಗೇ ಇತ್ತು. ಅದು ತಾನು ಏನೇನೋ ಆಗಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆ. ಆದರೆ ಕೂತು ಎರಡಕ್ಷರ ಕಲಿಯಲಾರದ ಸೋಮಾರಿ. ಅವನಿಗೋ
ಕುಣಿ ಶಿಕಾರಿಯ ನೆನಪು ಮಲೆನಾಡಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕಾಡುಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕಾಟ ಹೆಚ್ಚು. ಇದನ್ನು ತಡೆಯಲು ರೈತರು ಕಂಡುಕೊಂಡ ಸುಲಭ ವಿಧಾನವೇ ಕುಣಿ ಶಿಕಾರಿ. ಶಿಕಾರಿ ಎಂಬುದೊಂದು ವಿಶಿಷ್ಟ
ಚೌಕಟ್ಟಿನ ಚಿತ್ರ ಹರಿದು ಮೀರುತಲಿ ಸಿದ್ಧ ಅಳತೆಯ ಚೌಕಟ್ಟಿ ಬೆಳಸಬೇಕಿದೆ ಕಂದಾ… ಈ ನಿನ್ನ ಘನ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ಹಿಂದೆ ಯಾರೋ ಎಂದೋ ಕೊರೆದಿಟ್ಟ ಈ ಕಿರಿಯ ಚೌಕಟ್ಟಿಗೆಂದೇ
ಕಲ್ಲಾರೆ ಏರು….! ಹೀಗೆಂದರೆ ಎಂಥಾ ಧೈರ್ಯಸ್ಥನ ಎದೆಯಲ್ಲೂ ಭತ್ತ ಕುಟ್ಟಿದ ಅನುಭವ. ಪೇಟೆಗೆ ಹೋಗುವ ಏರು ದಾರಿ; ಸುತ್ತ ಕಲ್ಲು ಬಂಡೆಯ ಹಾಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿ ಕಲ್ಲಾರೆ ಏರು
ಅದು ಅರಮನೆ ಮೈದಾನ; ಗಾಳಿಪಟದ ಉತ್ಸವ ಆಯೋಜಿಸಲಾಗಿತ್ತು. ಮಕ್ಕಳಿಂದ ಮಹಾಜನರವರೆಗೆ ಎಲ್ಲರೂ ಕಲೆತು ಗಾಳಿಪಟ ಹಾರಿಸುವ ಕಾಯಕದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದರು. ಎಲ್ಲರ ಮೊಗದಲ್ಲೂ ಉತ್ಸಾಹದ ಉಸಿರು. ಸಂತೋಷ ಅಲ್ಲಿ
ಅದು ವಿಪರೀತ ಕಷ್ಟಗಳ ಕಾಲ. ಒಂದಾದ ಮೇಲೊಂದರಂತೆ ಬಂದೆರಗುವ ಯಾತನೆಗಳ ಬರಸಿಡಿಲು ಹಣಿದು ಹೈರಾಣಿಗಿಸಿತ್ತು. ಕೈ ಇಟ್ಟ ಕಡೆಗೆಲ್ಲ ಸೋಲುಗಳ ಸುರಿಮಳೆ. ಅಡಿಯ ಇಡುವೆಡೆಯಲ್ಲ ಹತಾಶೆಯ ಮುಳ್ಳುಗಳು,
ಪ್ರತಿದಿನ ಶಾಲೆಗೆ ತಿಂಡಿಡಬ್ಬ ಒಯ್ಯುತ್ತಿದ್ದ ಮಗ, ಆ ದಿನ ಪುಸ್ತಕದ ಭಾರ ಹೆಚ್ಚೆಂದು ತಿಂಡಿ ಡಬ್ಬ ಒಯ್ಯಲೇ ಇಲ್ಲ. ವಿಷಯ ಅರಿತ ತಂದೆ, ಫ್ಯಾಕ್ಟರಿಯ ಊಟದ ವೇಳೆ