ಮಕ್ಕಳು…
ಮಕ್ಕಳು… ನಿಮ್ಮ ಮಕ್ಕಳು ನಿಮ್ಮವಲ್ಲ… ನಿಮ್ಮ ‘ಬಯಕೆ’ಯ ಕೂಸುಗಳು… ನಿಮ್ಮ ಮುಖಾಂತರ ಬಂದಿರಬಹುದು… ನಿಮಗಾಗಿಯೇ ಅಲ್ಲ, ನಿಮ್ಮ ಜೊತೆಗಿರಬಹುದು, ಆದರೂ ನಿಮ್ಮವರಲ್ಲ. ಅವರಿಗೆ ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ಕೊಡಬಲ್ಲಿರಿ… […]
ನವರಾತ್ರಿ ನವರಾತ್ರಿಯು ನಮ್ಮ ಭಾರತದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗೂ ಆಚರಿಸುವಂಥ ಹಬ್ಬ. ಕೆಲವರು ವೆಂಕಟೇಶ ದೇವರ ಮದುವೆಯ ಒಂಬತ್ತು ದಿನಗಳ ಸಂಭ್ರಮವನ್ನು ನವರಾತ್ರಿಯ ಹೆಸರಿನಲ್ಲಿ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಘಟಸ್ಥಾಪನೆ ಮಾಡಿ,
ದೇವರಿಗೊಂದು ಪತ್ರ!( 42) ಹೇಗೆ ಇರುವೆ ಹೇಳು ನೀನು ಎನ್ನ ಹೃದಯದ ದೈವ? ಜಗದ್ರಕ್ಷಕ! ನನಗಂತೂ ಹಾದಿ ಬೇರೆಯೇ ತೋರಿದೆ ನೀನು! ಜಗದ್ಬಂಧು! ಈ ಪತ್ರ ಒಂದರ್ಥದಲ್ಲಿ
ಬಣ್ಣಿಸಲಾಗದ ಸಂತೆ ಒಂದು ಗೊತ್ತಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ವಾರದ ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ದಿನ, ಒಂದು ದಿನ, ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಜನರು ಒಂದುಗೂಡಿ ತಾವು ಬೆಳೆದ ಅಥವಾ ಉತ್ಪಾದಿಸಿದ
ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮತ್ತು ನಾನು… ನನಗೆ ಎಂದೂ ಇಂಥ ಯೋಚನೆ ಬರುವುದೇ ಯಿಲ್ಲ. ಅಥವಾ ಹಾಗೆ ಯೋಚಿಸಲು ನಾನೇನು ಕಡಿದು ಕಟ್ಟೆ ಹಾಕುತ್ತೇನೆ? ಎಲ್ಲರೂ ಮಾಡುವದೇ ತಾನೇ? ಅಲ್ದೇ
ಅಕ್ಕಮಹಾದೇವಿ ನಿನ್ನಂತರಂಗವ ಬಿಚ್ಚಿಡುತಾ ಚೆನ್ನಮಲ್ಲಿಕಾರ್ಜುನನ ಮೆಚ್ಚಿಸುತಾ ಬೆತ್ತಲಾದೆ ಬೆಳ್ಳಬೆಳಗಿನಲಿ ವೈರಾಗ್ಯದ ಪ್ರತಿರೂಪದಲಿ ಭಕ್ತಿ ಪ್ರೇಮದ ಸಾಂಗತ್ಯದಲಿ ತೊರೆದ ರಾಜ ಕೌಶಿಕನ ಸಿರಿವೈಭವದ ಸಡಗರವ ಅಂಜಿಕಿಲ್ಲ ಅಳುಕಿಲ್ಲ ಯಾರ
ಬೆಚ್ಚಿಸಿದ ಬೆಂಕಿಯುಂಡೆ ಕಲ್ಲಾರೆ ಏರು…! ಹೀಗೆಂದರೆ ಎಂಥಾ ಧೈರ್ಯಸ್ಥನ ಎದೆಯಲ್ಲೂ ಭತ್ತ ಕುಟ್ಟಿದ ಅನುಭವ, ಪೇಟೆಗೆ ಹೋಗುವ ಏರು ದಾರಿ; ಸುತ್ತ ಕಲ್ಲು ಬಂಡೆಯ ಹಾಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿ
ದೇವರಿಗೊಂದು ಪತ್ರ!( 41) ಓ ಯಶೋದಾ ನಂದನ ಈ ಪತ್ರ ಓದಿ ನೀ ನಗಬಹುದು ಇಂದು ಹೇಳುವೆ ಕೇಳು ರಾಧರಮಣ ನಾನಾಚರಿಸಿದ ಪರಿ ನಿನ್ನ ಜನ್ಮದಿನ ಮೊದಲೆರಡು
ಆ ಸಮಯ…ಆನಂದಮಯ… “ಎಷ್ಟೊತ್ತಾಯ್ತು ಬಂದು?’ ” ಚಹ ಅಥವಾ ಕಾಫಿ?” “ಇಲ್ಲ , ಇಲ್ಲ, ಬೇಡ…” “ಮಜ್ಜಿಗೆಯಾದರೂ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಿ” “ನಾಯಿಗೆ ಹೆದರುತ್ತೀರಾ? ಇಲ್ಲಾಂದ್ರೆ ‘ಗೋಪೀ’ನ ಇಲ್ಲಿಗೇ ಕರೆಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ’
ಅಮ್ಮ ಕಲಿಯಲೇ ಇಲ್ಲ! ಜನ್ಮ ಕೊಟ್ಟ ಕ್ಷಣದಿಂದ ಮೊಲೆಯುಣಿಸಿದಳು ವರ್ಷಗಟ್ಟಲೆ ಶಕ್ತಿವಂತನಾಗಲಿ ಕೂಸೆಂದೆನಿಸಿ ಬೆಳೆಸಿದಳು ನೋವಾಗುವುದು ಸಾಕು ಬಿಡು ಎನ್ನುವುದ ಕಲಿಯಲಿಲ್ಲ ಅವಳು! ಜಾತ್ರೆ ಉತ್ಸವಗಳಿಗೆ ಬಿಡದೆ