ಕವನ

ಧನ್ಯವಾದ ಅರವತ್ತಾಗ್ಲಿ… ಎಪ್ಪತ್ತಾಗ್ಲಿ… ಅದು ಬಿಡ್ರಿ ಬರೀ ಲೆಕ್ಕಾ… ಇಷ್ಟೊಂದ್ ಜನಾ ಹಾರೈಸಿಬಿಟ್ರಿ… ಹೂಟ್ಟಬ್ಬಾಯ್ತು ಬಲು ಚೊಕ್ಕಾ… ಏಟೊಂದ್ ಪ್ರೀತಿ… ಎನೊಂದ್ ಅಕ್ರೆ… ಹೀಗೇ ಬದುಕೆಲ್ಲಾ ಸಿಕ್ರೆ…

ಜಲಸಿರಿ ಮಾಗೋಡು! ದಟ್ಟ ಕಾಡ ನಡುವೆ ಸುಳಿದಾಡಿದೆ ಇಳಿದಡಿಯಿಟ್ಟು ನಡೆದಾಡಿದೆ ಭೋರ್ಗರೆವ ಶಬ್ದ ಆಲಿಸಿದೆ ಹುಡುಕಲು ಮನ ಕಾಡಿದೆ ಅಡಿಗಡಿಗೆ ಹೆಜ್ಜೆಯನಿಟ್ಟು ಹುಡುಕಿದೆ ಶಬ್ದವೊಂದೆ ಕರಣಕೆ ಕೇಳುತಿದೆ

ವಿಡಂಬನೆ ಹೆಣ್ಣು ಬೇಡವೆಂದು ಮೂರೂ ಬಾರಿ ಭ್ರೂಣ ತೆಗೆಸಿದ… ನಾಕನೇಬಾರಿ ಮಗ ಹುಟ್ಟಿದ ಚನ್ನಾಗಿ ಉಂಡ… ಗುಂಡಗಾದ … ಉಂಡಾಡಿ ಗುಂಡನಾದ… ಈಗ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಾರದ ಮಗನಿಗಾಗಿ

ನಮ್ಮವರು ಅಳೆದು, ತೂಗಿ ಮೀನ – ಮೇಷದಿಂದ, ಹಿಂದೆ – ಮುಂದೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಆಡಲೋ ಬೇಡವೋ ಎಂದು ತಡೆತಡೆದು ಒಂದೊಂದೇ ಪದ ಪೋಣಿಸಿ ಮಾತಾಡುವುದು ನನಗೆ ಸೇರುವುದಿಲ್ಲ…

ಪ್ರೀತಿ – ಪ್ರೇಮ ಪ್ರೀತಿ-ಪ್ರೇಮ ಏನೇ ಇದ್ರೂ ‘ಮುಚ್ಚಿದ ಮೊಗ್ಗಿದ್ಧ್ಹಾಗೆ’ ತಾನೆ ತಾನು ಅರ್ಳ್ಕೊಬೇಕು ಆಗಿನ್ ಕಾಲ್ದಾಗ ಹಾಗೇ… ಅಂಥಾದ್ದೆಲ್ಲಾ ಈಗೇನಿಲ್ಲ ಎಲ್ಲಾ ಬಟಾ ಬೈಲೂ… ಪ್ರೇಮಾ

ಪರ್ಯಾಯ ಒತ್ತಿ ಒತ್ತಿ ಕೂಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೇ ಸತ್ಯವಾಗಬೇಕಿಲ್ಲ… ಗದ್ದಲವೂ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಿರಬಹುದು… ಕಂಡ ಕಣ್ಣೀರೆಲ್ಲ ಕರುಣೆಯದೇ ಆಗಬೇಕಿಲ್ಲ… ಧೂಳಿಗೂ ಇರಬಹುದು … ಮುಂಚಾಚಿದ ಹಸ್ತ ಸಹಾಯಹಸ್ತವೇ ಆಗಬೇಕಿಲ್ಲ…

ಮದಗದ ಕೆರಿ ಕಣ್ಣ ತುಂಬೈತಿ ಮದಗದ ಕೆರಿ. ಹರಿವುದೆಲ್ಲಾ ಹಾಲಿನ ಹೊಳೆಯ ಸಿರಿ. ಸುತ್ತ ಹಸಿರು ಹೊಚಕೊಂಡು ಗುಪ್ತ ಕೂತಾಳು ಆರ್ಭಟ ಮಾಡಿಕೊಂಡು. ಬಾಳ ಮುನಿಸಿನಾಗ ಇರತಾಳ

ಪ್ರೀತಿ – ಪ್ರೇಮ ಪ್ರೀತಿ-ಪ್ರೇಮ ಏನೇ ಇದ್ರೂ ‘ಮುಚ್ಚಿದ ಮೊಗ್ಗಿದ್ಧ್ಹಾಗೆ’ ತಾನೆ ತಾನು ಅಳ್ರ್ಕೋಬೇಕು ಆಗಿನ್ ಕಾಲ್ದಾಗ್ ಹಾಗೇ… ಅಂಥಾದ್ದೆಲ್ಲಾ ಈಗೇನಿಲ್ಲ ಎಲ್ಲಾ ಬಟಾ ಬೈಲೂ… ಪ್ರೇಮಾ

ತುಡಿತ “ನಾ ಏನನ್ನಾದ್ರೂ ಬರಿಲೇಬೇಕು ಏನ್ ಬರೀಬೇಕಂತೆಳು… ತಲೆಲ್ ತುಂಬಾ traffic jam ಇನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪೊತ್ತು ತಾಳು” ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಸುಮ್ನೆ ಕೂಡ್ಸಿ ತಲೆಗೆ ಹಿಡಿಯುತ್ತೆ ತುಕ್ಕು…