ಕಣ್ಣುಗಳಿಲ್ಲದ ಜನಗಳು. ಅಕ್ಬರ್ ಬೀರ್ಬಲ್ ಕಥೆಗಳ ಸಂಗ್ರಹದ ಒಂದು ಕಥೆ.
ಕಣ್ಣುಗಳಿಲ್ಲದ ಜನಗಳು. ಅಕ್ಬರ್ ಬೀರ್ಬಲ್ ಕಥೆಗಳ ಸಂಗ್ರಹದ ಒಂದು ಕಥೆ.
ಕಣ್ಣುಗಳಿಲ್ಲದ ಜನಗಳು. ಅಕ್ಬರ್ ಬೀರ್ಬಲ್ ಕಥೆಗಳ ಸಂಗ್ರಹದ ಒಂದು ಕಥೆ.
ನನ್ನ ಜನ್ಮಕರ್ಮಗಳು ದಿವ್ಯ ‘ಧರ್ಮಗ್ಲಾನಿಯಾದಾಗ, ಸಜ್ಜನರ ರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿಯೂ ದುಷ್ಟದಮನಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಧರ್ಮದ ಪುನರುಜ್ಜೀವನಕ್ಕಾಗಿಯೂ ಯುಗಯುಗದಲ್ಲೂ ಸಂಭವಿಸುತ್ತೇನೆ’ ಎಂದು ಭಗವಾನ್ ಕೃಷ್ಣನು ಮುಕ್ತಕಂಠದಿಂದ ಅರುಹಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿದೆವು. ತನ್ನ ಆ ದಿವ್ಯ
ನಾನು ಎಂಬ ಅಹಂ. ನಾನು ನಾನೆಂಬ ನನ್ನದೆಂಬ ಅಹಂಕಾರ ಎಲ್ಲಿಯದೋ ಈ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಅಧಿಕಾರ ದಾಹ ನೆಲ, ಜಲ, ಮಣ್ಣು, ಜೀವವೂ ನಿನ್ನದಲ್ಲ ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣವೂ
ಎಲ್ಲಾ ನನ್ನದೆ! ಬಡ ಬಂಧುಗಳೊಡನೆ ಮಾತು ಬೇಡ ನಿತ್ಯ ಹಂಗಿಸುತ ಪರರ ಕಾಡುವುದು ನೋಡ ಬರೆ ತೋರಿಸುತ ಅಷ್ಟ ಐಶ್ವರ್ಯವ ಸಕಲರಿಗೆ ಮೊನ್ನೆ ತಂದೆನಿದನು ನೋಡಿರಿ ಮುತ್ತಿನ
ಮೋಸಗಾರ ನರಿ. ಯಾರ ಹೊಗಳಿಕೆ ಮಾತಿಗೂ ಉಬ್ಬಬಾರದು ಎಲ್ಲರನ್ನು ಸಂತೋಷ ಪಡಿಸಿ ನಾವು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇರಬೇಕು.
ಸಂಭವಾಮಿ ಯುಗೇ ಯುಗೇ ‘ಭಗವಂತನಾದ ತಾನು ಆದಿಯಲ್ಲೇ ಸೂರ್ಯನ ಮೂಲಕ ಈ ಜ್ಞಾನಯೋಗವನ್ನು ಪರಂಪರಾಗತವಾಗಿ ಮನುಕುಲಕ್ಕೆ ಹರಿಯಿಸಿದ್ದೆನು’ ಎಂದು ಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದ. ಒಂದೇ ಜನ್ಮ-ದೇಹ-ಸಂಬಂಧ- ಆಗುಹೋಗುಗಳ ‘ಗೋಡೆ’ಯೊಳಗೆ
ವಿವೇಕವೆಂಬ ಸಿಡಿಲ ಮರಿ. ಕನಸದು ಹೊತ್ತು ತಂದ ಭುವಿಗೆ ಭವ್ಯ ಭಾರತದ ವಿಶ್ವವಿರಾಟನಿವನು ಲೋಕ ಕಲ್ಯಾಣ ಮೈದಳೆದ ಸಕಾರಾತ್ಮಕ ಚಿಂತನೆಗಳ ತೇಜಸ್ವಿ ಚಿತ್ತ ಧನ್ಯ ಭುವನೇಶ್ವರಿದೇವಿಯ ನಿಜ