ನನ್ನವರು ಗೆಳತಿ ಕೇಳಿದಳು, “ನಿನ್ನವನನ್ನವ ಅಂದುಕೊಂಡವರು ನಿನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದರೆ ನಿನಗೆ ಏನನಿಸುತ್ತದೆ?” ನಾನೆಂದೆ… “ನನ್ನವರಾರೂ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಎಲ್ಲೂ ಹೋಗುವದಿಲ್ಲ… ಹಾಗೆ ಹೋದವರು ನನ್ನವರಲ್ಲ!”

ಮುಂಜಾವು ಬರೀ ಬೆಳಗಲ್ಲ… ಅದೊಂದು ಸೃಷ್ಟಿಯ ಅದ್ಭುತ ಪವಾಡ… ಕತ್ತಲೆಯ ಕರಗಿಸಿ ಎಲ್ಲೆಡೆಗೂ ಬೆಳಕನ್ನು ಪಸರಿಸುವ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಸುಂದರ ಮುಖವಾಡ…

ಧನ್ಯವಾದ ಅರವತ್ತಾಗ್ಲಿ… ಎಪ್ಪತ್ತಾಗ್ಲಿ… ಅದು ಬಿಡ್ರಿ ಬರೀ ಲೆಕ್ಕಾ… ಇಷ್ಟೊಂದ್ ಜನಾ ಹಾರೈಸಿಬಿಟ್ರಿ… ಹೂಟ್ಟಬ್ಬಾಯ್ತು ಬಲು ಚೊಕ್ಕಾ… ಏಟೊಂದ್ ಪ್ರೀತಿ… ಎನೊಂದ್ ಅಕ್ರೆ… ಹೀಗೇ ಬದುಕೆಲ್ಲಾ ಸಿಕ್ರೆ…

ಜಲಸಿರಿ ಮಾಗೋಡು! ದಟ್ಟ ಕಾಡ ನಡುವೆ ಸುಳಿದಾಡಿದೆ ಇಳಿದಡಿಯಿಟ್ಟು ನಡೆದಾಡಿದೆ ಭೋರ್ಗರೆವ ಶಬ್ದ ಆಲಿಸಿದೆ ಹುಡುಕಲು ಮನ ಕಾಡಿದೆ ಅಡಿಗಡಿಗೆ ಹೆಜ್ಜೆಯನಿಟ್ಟು ಹುಡುಕಿದೆ ಶಬ್ದವೊಂದೆ ಕರಣಕೆ ಕೇಳುತಿದೆ

ವಿಡಂಬನೆ ಹೆಣ್ಣು ಬೇಡವೆಂದು ಮೂರೂ ಬಾರಿ ಭ್ರೂಣ ತೆಗೆಸಿದ… ನಾಕನೇಬಾರಿ ಮಗ ಹುಟ್ಟಿದ ಚನ್ನಾಗಿ ಉಂಡ… ಗುಂಡಗಾದ … ಉಂಡಾಡಿ ಗುಂಡನಾದ… ಈಗ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಬಾರದ ಮಗನಿಗಾಗಿ