ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರ

ಸ್ವಧರ್ಮವೇ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರ

ಸ್ವಧರ್ಮವೇ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರ ಶರಣಾಗತಿ ಹಾಗೂ ರಾಗದ್ವೇಷನಿಗ್ರಹದ ಬಗ್ಗೆ ಹೇಳಿದ ಬಳಿಕ ಕೃಷ್ಣನು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಸ್ವಧರ್ಮನಿಷ್ಠೆಯ ವಿಷಯಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಾನೆ: ಶ್ರೇಯಾನ್ ಸ್ವಧರ್ಮೋ ವಿಗುಣಃ ಪರಧರ್ಮಾತ್ ಸ್ವನುಷ್ಠಿತಾತ್ | ಸ್ವಧರ್ಮೇ

ಕವನ

ನಮ್ಮವರು

ನಮ್ಮವರು ಅಳೆದು, ತೂಗಿ ಮೀನ – ಮೇಷದಿಂದ, ಹಿಂದೆ – ಮುಂದೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಆಡಲೋ ಬೇಡವೋ ಎಂದು ತಡೆತಡೆದು ಒಂದೊಂದೇ ಪದ ಪೋಣಿಸಿ ಮಾತಾಡುವುದು ನನಗೆ ಸೇರುವುದಿಲ್ಲ…

ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರ

ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ವಿಕೃತಿಯೇ ದೋಷಿ

ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ವಿಕೃತಿಯೇ ದೋಷಿ ‘ಯಾರು ನನ್ನ ಈ ಅಭಿಮತವನ್ನು (ಶರಣಾಗತಿಯ ಮೂಲಕ ಪಾರಮ್ಯಕ್ಕೇರುವ ವಿಧಾನವನ್ನು) ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅಂತಹ ಶ್ರದ್ಧಾಸಂಪನ್ನರೂ ಅಸೂಯಾದಿ ದುರ್ಗುಣಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರೂ ಆಗಿರುವವರು ಕರ್ಮ(ಜಾಲ)ದಿಂದ ಬಿಡುಗಡೆ

ಕವನ

ಪ್ರೀತಿ – ಪ್ರೇಮ

ಪ್ರೀತಿ – ಪ್ರೇಮ ಪ್ರೀತಿ-ಪ್ರೇಮ ಏನೇ ಇದ್ರೂ ‘ಮುಚ್ಚಿದ ಮೊಗ್ಗಿದ್ಧ್ಹಾಗೆ’ ತಾನೆ ತಾನು ಅರ್ಳ್ಕೊಬೇಕು ಆಗಿನ್ ಕಾಲ್ದಾಗ ಹಾಗೇ… ಅಂಥಾದ್ದೆಲ್ಲಾ ಈಗೇನಿಲ್ಲ ಎಲ್ಲಾ ಬಟಾ ಬೈಲೂ… ಪ್ರೇಮಾ

ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರ

‘ನನ್ನಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗು, ಕರ್ತವ್ಯವೆಸಗು’

‘ನನ್ನಲ್ಲಿ ಶರಣಾಗು, ಕರ್ತವ್ಯವೆಸಗು’ ‘ಜ್ಞಾನಿಯು ತಾನು ನಿರ್ಲಿಪ್ತಕರ್ಮವನ್ನು ಸಡಗರವಿಲ್ಲದೆ ಮಾಡುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ಪ್ರಕೃತಿಯ ಗುಣ-ಕರ್ಮಗಳ ಮರ್ಮವನ್ನೂ, ಜೀವರ ವಿಕಾಸಪ್ರಕ್ರಿಯೆಯ ಸೂಕ್ಷ್ಮಗಳನ್ನೂ ಅರಿತಂತಹ ಆ ‘‘ಕೃತ್ಸ್ನವಿದನು’’ (ಸಮಗ್ರದರ್ಶನವುಳ್ಳವನು)

ಕವನ

ಪರ್ಯಾಯ

ಪರ್ಯಾಯ ಒತ್ತಿ ಒತ್ತಿ ಕೂಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೇ ಸತ್ಯವಾಗಬೇಕಿಲ್ಲ… ಗದ್ದಲವೂ ಅದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಿರಬಹುದು… ಕಂಡ ಕಣ್ಣೀರೆಲ್ಲ ಕರುಣೆಯದೇ ಆಗಬೇಕಿಲ್ಲ… ಧೂಳಿಗೂ ಇರಬಹುದು … ಮುಂಚಾಚಿದ ಹಸ್ತ ಸಹಾಯಹಸ್ತವೇ ಆಗಬೇಕಿಲ್ಲ…

ತತ್ವಶಾಸ್ತ್ರ

ತಿಳಿದವರು ಮುಗ್ಧರನ್ನು ವಿಚಲಿತಗೊಳಿಸಬಾರದು

ತಿಳಿದವರು ಮುಗ್ಧರನ್ನು ವಿಚಲಿತಗೊಳಿಸಬಾರದು ‘ಗುಣ-ಕರ್ಮ-ವಿಭಾಗಗಳನ್ನು ತಿಳಿದಂತಹ ತತ್ವಜ್ಞನು, ಅದರಲ್ಲಿ ಮೋಹಾಸಕ್ತನಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಶಾಂತನೂ ನಿರ್ಲಿಪ್ತನೂ ಆಗಿ ಲೋಕಸಂಗ್ರಹಕ್ಕಾಗಿಯಷ್ಟೇ ಕರ್ಮವನ್ನಾಚರಿಸುತ್ತಾನೆ’ ಎನ್ನುವ ಕೃಷ್ಣನ ಮಾತನ್ನು ಚರ್ಚಿಸಿದ್ದೇವೆ. ಪ್ರಕೃತೇರ್ಗಣಸಂಮೂಢಾಃ ಸಜ್ಜಂತೇ ಗುಣಕರ್ಮಸು

ಕವನ

ಮದಗದ ಕೆರಿ

ಮದಗದ ಕೆರಿ ಕಣ್ಣ ತುಂಬೈತಿ ಮದಗದ ಕೆರಿ. ಹರಿವುದೆಲ್ಲಾ ಹಾಲಿನ ಹೊಳೆಯ ಸಿರಿ. ಸುತ್ತ ಹಸಿರು ಹೊಚಕೊಂಡು ಗುಪ್ತ ಕೂತಾಳು ಆರ್ಭಟ ಮಾಡಿಕೊಂಡು. ಬಾಳ ಮುನಿಸಿನಾಗ ಇರತಾಳ

ಕವನ

ಪ್ರೀತಿ – ಪ್ರೇಮ

ಪ್ರೀತಿ – ಪ್ರೇಮ ಪ್ರೀತಿ-ಪ್ರೇಮ ಏನೇ ಇದ್ರೂ ‘ಮುಚ್ಚಿದ ಮೊಗ್ಗಿದ್ಧ್ಹಾಗೆ’ ತಾನೆ ತಾನು ಅಳ್ರ್ಕೋಬೇಕು ಆಗಿನ್ ಕಾಲ್ದಾಗ್ ಹಾಗೇ… ಅಂಥಾದ್ದೆಲ್ಲಾ ಈಗೇನಿಲ್ಲ ಎಲ್ಲಾ ಬಟಾ ಬೈಲೂ… ಪ್ರೇಮಾ

Scroll to Top