ಕವನ

ಅದೋ…ಚುಮು ಚುಮು ಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಮಬ್ಬು ಮುಸುಕಿದೆ ಈ ಧರೆಯಲ್ಲಿ ಇಬ್ಬನಿಯ ಹಾಸು ಚೆಂಬೆಳಕಲ್ಲಿ ಕಾಣದ ಮಾಯ ಲೋಕವೆಂಬಂತೆ ಸಾಗುತಿರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಹತ್ತಿರವೇ ಇರುವಂತೆ ಹಾದಿ ಗುಂಟ ಪರದೆ

ಕೆಲ ದಿನದ ಬದುಕಿದು ಎಲ್ಲವೂ ನನ್ನದೆಂಬ ಭ್ರಮೆ ಇಹುದು ಪಾತ್ರವೆಲ್ಲರದು ಬ್ರಹ್ಮ ಬರೆದಾಗಿರುವುದು ಕರ್ತವ್ಯ ಪಾಲಿನದು ಸಮ ನಿರ್ವಹಿಸುವುದು ಪಾಲಿಗೆ ಬಂದದ್ದು ಪಂಚಾಮೃತವಿಹುದು ಯಾವುದೂ ಸ್ಥಿರವಿಲ್ಲ ಯ್

(ಇದು ನನ್ನ ಅನುವಾದದ ಮತ್ತೊಂದು ಕವನ.ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಗೆಳತಿ ರಾಧಾ ಕುಲಕರ್ಣಿ ಮುಂಬೈಯಿಂದ ಅನುವಾದಿಸಲೆಂದೇ ಕಳುಹಿಸಿದ್ದರು…ಅನುವಾದಿಸಿದ್ದೆ.. ಅಕ್ಟೋಬರ್-19ರಂದು ( ಇಂದು) ಇದು ನನಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಅಭಯಗೀತೆ..) ಅ-ಭಯ..

ಕಣ ಕಣದಲ್ಲೂ ಕನ್ನಡ, ಕನ್ನಡಿಗನ ಹೃದಯ ಬಡಿತದಲ್ಲಿ ಮೇಳೈಸಲಿ ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ತದಲ್ಲಿ ಚಿಂತನೆಯ ಹೊರಹೊಮ್ಮಲಿ ಕನ್ನಡ ನಯನದೊಳಗಿನ ನೋಟದಲ್ಲಿ ಕಂಗೊಳಿಸಲಿ ಕನ್ನಡ ನಾಸಿಕದಲಿ ಸೌಗಂಧದ ಅಗರು ಪಸರಿಸಲಿ

* ದೀಪಜ್ಯೋತಿ ನಮೋಸ್ತುತೇ..* ಪಡುವಣದಿ ಮುಳುಗೆದ್ದು ಮೂಡಣದಿ ಮೂಡುತ್ತ ಜಡತೆಯನು ಕಿತ್ತೊಗೆವ ‘ಸೂರ್ಯತೇಜ’ ನಿನಗೊಂದು ದೀಪ.. ಇಬ್ಬನಿಯ ಮಂಜಿನಲಿ ಹಬ್ಬಿರುವ ಭಾವವನು ತಬ್ಬಿ ಸುಖಿಸುವ ‘ಬಿಂದು’- ನಿನಗೊಂದು

ನೀನಿರ ಬೇಕಾದ ಕ್ಷಣ ಸುಖ ದುಃಖದಲಿ ಸಮಭಾಗಿಯಾಗಿ ಸಪ್ತಪದಿ ತುಳಿದರೂ ಸಂಸಾರನೌಕೆಯಲಿ ಜೊತೆಯಾಗಲಿಲ್ಲ ನನ್ನೆಲ್ಲ ಮೊದಲುಗಳು ನಿನಗೆ ಧಾರೆ ಎರೆದರೂ ಆ ಪವಿತ್ರ ಪ್ರೀತಿಗೆ ನೀ ಅವಮಾನಿಸದೆ

ಮುಕ್ತ…ಮುಕ್ತ.. ಮೊದಮೊದಲು, ನನ್ನದು ಜಿದ್ದಿನ ಸ್ವಭಾವವಿತ್ತು.. ಯಾವುದನ್ನೂ ಸುಲಭಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಡಬಾರದೆಂಬ ಹಟವಿತ್ತು… ಹಾಗೆ ಮಾಡುವದು ನನಗೂ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.. ಅಲ್ಲದೇ ಸಾಕಷ್ಟು ನೋವು ತಿನ್ನುವದೂ ಇತ್ತು… ‘ಆದರೂ ನನ್ನ